Eğer Yaşar Kemal bir yaprağın düşüşünü gerçekten kırk sayfada yazıyorsa, yazabiliyorsa, bir düşme eyleminin içine bütün evreni, bütün mekân ve zamanları sığdırmış demektir. Tıpkı bir pirinç tanesinin üzerine koskoca bir ayeti sığdıran nakkaş gibi... Yaşar Kemal'in mucizesi işte burada, azın çoğu, küçüğün büyüğü, kısanın uzunu, hafifin ağırı içermesinde... Şiirin yeni tanımı da işte budur!