Ama at­la­rı se­ven bir ço­cuk in­san olur­du in­san. Ca­na kı­ya­maz­dı, in­san­la­rı aşağılayamaz, zu­lüm ya­pa­maz­dı, ya­lan söy­le­ye­mez, kim­se­yi kandı­ra­maz­dı. Da­ğı, taşı, or­ma­nı, bil­cüm­le ya­ra­tı­ğı, kuş­la­rı, arı­la­rı, su­la­rı,
gök­yü­zü­nü se­ver­di. Ala­bil­di­ği­ne de cö­mert olur­du.